Następnie po powołaniu do wojska został wykładowcą wychowania fizycznego w Centralnej Oficerskiej Szkole Polityczno-Wychowawczej w Łodzi, gdzie zaangażował się we współpracę ze sportowcami: Otto Fińskim, Arkadym Brzezickim i Antonim Millerem, wraz z którymi w szkole oficerskiej stworzył sekcję szermierczą, którą poprowadził wraz z sekcją bokserską. Był również współorganizatorem Łódzkiego Okręgowego Związku Szermierczego oraz uczestniczył w reaktywacji Polskiego Związku Szermierczego w Katowicach. W latach 1945–1948 był zawodnikiem WKSu Łódź. W 1948 wyjechał na Igrzyska Olimpijskie w Londynie, lecz nie uczestniczył w zawodach w wyniku kontuzji. W latach 1948–1951 był zawodnikiem Legii Warszawa, następnie trenerem AZS Warszawa (1949–1951) i CWKS Legii Warszawa (1949–1980). Był członkiem zarządu Polskiego Związku Szermierczego oraz wiceprezesem ds. sportowych Legii Warszawa. Trenował m.in.