spalili synagogę, Hans został aresztowany przez Gestapo. Pinkusowie i Fränklowie otrzymali ultimatum od władz: mogli emigrować z Rzeszy lub zostać wywiezionymi do obozu koncentracyjnego. 31 grudnia 1938 rodzina opuściła Rzeszę, kierując się najpierw do Belgii, a następnie Irlandii Północnej. Pinkusom udało się przetransportować drogą morską sporą część ich majątku, głównie w postaci mebli. Hans Hubert Pinkus zmarł 8 lutego 1977 roku w Crowborough. Jego żona Lilly oraz córka Johanna do śmierci mieszkały w Belfaście. Syn John, który zmienił nazwisko z Pinkus na Peters, mieszkał zarówno na Wyspach Brytyjskich, jak i w Szwajcarii. Często odwiedzał Prudnik, zmarł w 2019.
Rodzina w czasach teraźniejszych Potomkowie Fränklów i Pinkusów są rozproszeni po świecie, żyją m.in. w Anglii, Stanach Zjednoczonych, Chile, Australii, Izraelu i Niemczech. W Anglii pozostały dzieci Johna Petersa – syn Anthony (dyrektor Banku Amerykańskiego w Londynie) i córka Helen. W Ann Arbor w Stanach Zjednoczonych zamieszkał Walter Pinkus – prawnuk Beniamina Pinkusa (brata Josefa Pinkusa). Także w USA mieszkają potomkowie Hedwig i Paula Ehrlichów. W 2015 zmarł Patrick De Jonhge (1955–2015) – syn Susan Jacobs z domu Fränkel (córka Kurta Fränkla) z małżeństwa z Holendrem Albertem De Jonghe. Ta część rodziny zamieszkała w Australii.