24–26, 30..
W środku stauroteki nie znaleziono fragmentów relikwii, a jedynie trzy kawałki wysokogatunkowej tkaniny, interpretowane jako przypuszczalna pozostałość tkaniny, w którą owijano cząstki Krzyża Świętego w relikwiarzuWyrwa i Górecki 2009, s. 28.. Przy staurotece napotkano także kawałki skóry (później zaginione), uznane za resztki skórzanej oprawy stauroteki. Na jednym z nich widać było częściowo zachowane przedstawienie Chrystusa na krzyżuWyrwa i Górecki 2009, s. 23, 28–29.. Ponadto stwierdzono też resztki substancji organicznej interpretowanej jako pozostałości oprawy bursztynowej albo gagatowej tegoż relikwiarza.
Staurotekę lednicką określa się jako „wyjątkowej klasy artystycznej”, choć jednocześnie wykonanie ornamentów relikwiarza opisuje się jako niestaranneWyrwa i Górecki 2009, s. 25, 26., a w porównaniu do znanych z Bizancjum staurotek, ta z Ostrowa Lednickiego jest skromna, tak pod względem użytych metali szlachetnych, technik zdobniczych i zakresu zdobień, jak i zakresu ikonografii na obiekcieGórecki 2009, s. 33..
Stauroteka lednicka znajduje się w zbiorach Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy.