Datowanie i pochodzenie Staurotekę odkopano w warstwie gruzu i nadpalonego drewna identyfikowanej z momentem zniszczenia kościoła w pierwszej połowie XI w.Górecki 2009, s. 15. Sam zabytek datuje się na okres II poł. X w. – I poł. XI w.Górecki 2009, s. 17, 29., co czyni go najstarszą znaną stauroteką z terenu ziem polskichGórecki 2009, s. 29, 44.. Cechy stylowe stauroteki lednickiej i jej oprawy wskazują, że wykonano go w pracowni związanej z kulturą bizantyjską, choć może to być wyrób warsztatów cesarzy Ottona II albo Ottona III, które czasami wzorowały się na wyrobach bizantyjskichGórecki 2009, s. 30–32..
Przypisy
Bibliografia Górecki J., 2009: U źródeł chrześcijaństwa w Polsce – relikwiarz Drzewa Świętego Krzyża z Ostrowa Lednickiego. W: Wyrwa A.M. (red. nauk.): Stauroteka lednicka. materiały, studia i analizy. Muzeum Pierwszych Piastów na Ostrowie Lednickim. Wyrwa A.M., Górecki J., 2009: Opis relikwiarza w świetle najnowszych badań. W: Wyrwa A.M. (red. nauk.): Stauroteka lednicka. materiały, studia i analizy. Muzeum Pierwszych Piastów na Ostrowie Lednickim: 18-29. Hensel Z., 2009: Omówienie wyników badań składu chemicznego relikwiarza z Ostrowa Lednickiego. W: Wyrwa A.M. (red. nauk.): Stauroteka lednicka. materiały, studia i analizy. Muzeum Pierwszych Piastów na Ostrowie Lednickim, s. 61–63.
Kategoria:Ostrów Lednicki Kategoria:Relikwiarze Kategoria:Sztuka bizantyńska