Chorągiew spod Byczyny – sztandar wojsk Maksymiliana Habsburga zdobyty przez oddział Stanisława Żółkiewskiego 24 stycznia 1588 roku w bitwie pod Byczyną. Chorągiew stanowiła trofeum wojenne dowodzącego wojskami koronnymi hetmana i kanclerza Jana Zamoyskiego. Jest jedną z najstarszych zachowanych w Polsce chorągwi oddziałów wojskowych przechowywaną dziś w zbiorach Zamku Królewskiego na Wawelu.
Historia Po śmierci Stefana Batorego doszło do podwójnej elekcji. Wybrano wówczas na króla Zygmunta Wazę i arcyksięcia Maksymiliana Habsburga. Maksymilian podjął walkę o koronę i w październiku 1587 roku wkroczył na czele wojska do Polski, krótko i bezskutecznie oblegał Kraków, po czym wycofał się na granicę z Cesarstwem. Na początku następnego roku (24 stycznia) jego wojska zostały rozbite pod Byczyną, przez siły dowodzone przez Jana Zamoyskiego, hetmana wielkiego koronnego i kanclerza wielkiego koronnego, a sam arcyksiążę dostał się do niewoli. Zwycięstwo to miało decydujący wpływ na utrzymanie tronu polskiego przez Zygmunta III Wazę, który wcześniej koronował się w Krakowie 27 grudnia 1587 roku. W bitwie zdobyto wiele trofeów, między innymi chorągwie. Joachim Bielski w Dalszym ciągu Kroniki polskiej tak opisał zdobyte pod Byczyną sztandary: