thumb|200px|Symboliczny grób Jędrzeja Cierniaka Jędrzej Cierniak (ur. 15 października 1886 w Zaborowie, zm. 2 marca 1942 w Palmirach) – działacz oświatowy, pedagog, organizator amatorskich teatrów ludowych.

Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej, był najstarszym z pięciorga dzieci. Syn Rozalii z Mucków i Jana. W 1900 ukończył szkołę ludową w Zaborowie. W latach 1900–1908 pobierał naukę w gimnazjum w Bochni. Następnie od 1908 studiował polonistykę i filologię klasyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1914 zgłosił się jako ochotnik do I Brygady Legionów. W 1916 poślubił Zofię Langierównę, rok później odmówił złożenia przysięgi wierności Monarchii Austro-Węgierskiej i oboje byli zmuszeni opuścić Kraków i zamieszkali w Warszawie.

Od 1923 do 1939 redaktor naczelny „Teatru Ludowego”. 18 stycznia 1929 podjął pracę w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na stanowisku wizytatora Oświaty Pozaszkolnej. W 1929 założyciel i prezes (do 1939) Instytucji Teatrów Ludowych. Jako organizator amatorskiego ruchu teatralnego dążył do zjednoczenia regionalnych Związków Teatrów i Chórów Ludowych, opowiadał się za samorodnym teatrem ludowym sięgającym do pieśni, tańców i zwyczajów ludowych, sam nadawał im formę dramatów i je inscenizował, np.