Do rozgrywek zgłosiły się Związek Radziecki, Polska, Węgry, Bułgaria, Rumunia, Niemiecka Republika Demokratyczna i Czechosłowacja.
Przedpremierowo cykl zawodów rozegrany został w sezonie 1978. Poszczególne rundy odbyły się m.in. w Braili, Lesznie, Tarnowie, Zohorze i Březolupach. W nieoficjalnej klasyfikacji zwyciężyła reprezentacja Czechosłowacji.
1979 11 z 14 rund zwyciężyli Sowieci, dwie Bułgarzy, a jedną Polacy (na torze w Gnieźnie). Reprezentacje te miały tę samą kolejność w klasyfikacji końcowej.
1980 Z powodu niesprzyjających warunków pogodowych odwołano jedną z rund w Związku Radzieckim, toteż odbyło się łącznie 13 rund. Czterokrotnie zwyciężali Sowieci i Polacy, trzykrotnie Czechosłowacy i dwukrotnie Węgrzy. Reprezentanci Czechosłowacji nie brali udziału w turniejach rozgrywanych w Polsce, w Gnieźnie i Ostrowie Wielkopolskim, ze względu na trwający w tym czasie krajowy czempionat juniorów. Reprezentacja Polski nie wzięła udziału w rundach na terenie NRD, zaś Węgrzy nie wzięli udziału w rundzie w Związku Radzieckim.
1981 Mimo że reprezentacja Polski wygrała największą liczbę rund – sześć, zajęła w końcowej klasyfikacji 2. miejsce, za reprezentacją Związku Radzieckiego, która wygrała pięć rund.