Gorliwy obrońca językowej odrębności Tamilnadu. W 1937 wymusił na rządzie prowincjonalnym Madrasu wycofanie ustawy wprowadzającej język hindi jako przedmiot obowiązkowy do szkół. Od 1939 opowiadał się za niepodległością drawidyjskich regionów Indii, w ramach tak zwanego Dravida Nadu, federacji, w której miał zostać również zniesiony porządek kastowy. Popierał ruch na rzecz niepodległości Pakistanu. Nie udało mu się wszelako pozyskać poparcia Jinnaha i innych jego przywódców dla własnego projektu politycznego.
Autorytet, którym się cieszył, nie do końca przełożył się na sukces polityczny w ostatnich dekadach jego życia. Założona przezeń Federacja Drawidyjska (DK), powołana do życia w 1944, początkowo postrzegana była jako ważny instrument kulturowej odnowy i sprawiedliwości społecznej i jako taka cieszyła się ogromnym poparciem, zwłaszcza wśród Tamilów. Stopniowo jednakże rozmaite posunięcia Ramaswamiego podważyły jego zdolność do bezpośredniego, przywódczego wpływu na rzeczywistość polityczną. Kontrowersje wzbudzał wzmagający się autorytaryzm polityka, jak również jego pogardliwy stosunek do flagi i konstytucji Indii. Zawarte przezeń w 1948 drugie małżeństwo – z kobietą o kilka dekad młodszą – doprowadziło do rozłamu w szeregach DK.