Początki wojny stuletniej Po niepowodzeniach w Grecji Walter udał się do Francji. Jest bardzo możliwe, że podczas pobytu w tym kraju podejmował starania, aby zainteresować swoimi planami zarówno koronę francuską, jak i papiestwo. Szybko jednak został wplątany w pierwsze kampanie wojny stuletniej, która wybuchła w 1337 roku. Pierwsza faza wojny (1337-1341) koncentrowała się przede wszystkim na północno-wschodniej Francji i Niderlandach. Już w 1338 roku Walter służył pod dowództwem swojego krewnego Raoula I z Brienne, hrabiego Eu i konstabla Francji. Rok później Walter był częścią zastępu, który sam król Filip VI poprowadził do Pikardii. Wszystko wskazywało na to, że dojdzie do pierwszego poważnego starcia w tej wojnie, ale król ostatecznie nie zdecydował się na podjęcie bitwy.
W roku 1340, kiedy Raul oraz jego syn, hrabia Guînes, bronili miasta Tournai, które było oblegane przez Edwarda III, król Filip zebrał wielką armię, w szeregach której znalazł się również Walter, i przybył na miejsce, by odciążyć wojska konstabla. Po raz kolejny nie doszło jednak do decydującej bitwy, zaś obie strony zawarły rozejm 24 września. Dzięki temu Walter miał możliwość wycofania się z wojny i ponownego zwrócenia uwagi na swoje greckie plany.