Józef Dworzaczek (ros. Юзеф Двожачек, ur. 1830, zm. 1868 w Wilujsku lub 30 maja 1870 w , Jakucja) – lekarz, powstaniec wielkopolski, styczniowy i zabajkalski.
Życiorys Józef Dworzaczek był lekarzem i ordynatorem szpitala św. Mikołaja w Łęczycy oraz społecznikiem. W 1848 jako medyk uczestniczył w powstaniu wielkopolskim. Od 1863 pełnił funkcję cywilnego naczelnika powiatu łęczyckiego. W wyniku rozkazu Ludwika Mierosławskiego, 22 lutego 1863 został naczelnikiem 300 osobowej partii powstańczej powstałej w Lesie Łagiewnickim, zastępując na tym stanowisku zdymisjonowanego Józefa Sawickiego. Oddział powstańców złożony z robotników, rolników, rzemieślników i studentów zaopatrzył się 22 lutego w Zgierzu w żywność, po czym ruszył w lasy pod Dobrą, gdzie założył obóz. W ślad za polskim oddziałem ruszyły rosyjskie oddziały (dwie roty piechoty i sotnia kozaków) sztabskapitana Opoczinskiego. Gdy 24 lutego Rosjanie zbliżyli się do polskiego obozu ruszyli do natarcia, rozpoczynając bitwę pod Dobrą. W wyniku przeważających sił przeciwnika Dworzaczek zarządził odwrót.