Opisy z epoki podkreślały, że stalowe ramy i drewniane pudła wagonów zostały rozerwane, a część pojazdów wspięła się na siebie i wypadła z torów.
Silne uderzenie w środku nocy, przy słabym oświetleniu stacji, wywołało panikę wśród podróżnych. Pasażerowie z mniej uszkodzonych wagonów wyskakiwali na nasypy kolejowe, inni zostali uwięzieni w zmiażdżonych przedziałach.
Ofiary Bilans ofiar Rozbieżności w liczbie ofiar katastrofy wynikają z braku zachowanego oficjalnego raportu powypadkowego i opierania się badaczy na relacjach prasowych.
Lokalny tygodnik „Głos Rzeszowski” w wydaniu z 20 stycznia 1918 roku informował o 15 zabitych i 28 rannych. „Nowości Illustrowane” oraz inne gazety (m.in. „Gazeta Lwowska”) podawały później, że liczba ofiar śmiertelnych wzrosła do 16–17, a rannych do około 40, przy czym część ciężko rannych zmarła w szpitalach. Współczesne opracowania regionalne, oparte m.in.