Korpus Polski stracił 1311, 2 korpus kawalerii 800 jazdy oraz 209 żołnierzy artylerii korpusu kawalerii. Dodatkowo podczas walk poległo dwóch generałów S. Fiszer i Dery. Utracono także około 38 dział. Wśród rannych znalazł się król Joachim Murat, generałowie: Józef Zajączek, Antoni Sułkowski i Karol Lefebvre-Desnouttes. W rosyjskiej niewoli znalazł się generał Mergez, pełniący obowiązki szefa sztabu 4 dywizji ciężkiej kawalerii. W wyniku ogromnych strat wiele jednostek formalnie przestało istnieć, dotyczy to m.in. 1 pułku kirasjerów, 17 brygada lekkiej kawalerii gen. Domagneta. mały|Ilustracja przedstawiająca przebieg bitwy pod Tarutino 1812 Oddziały dowodzone przez hrabiego Levina Augusta von Bennigsena podają straty wynoszące 74 zabitych (wśród zabitych znalazł się generał F. Baggowut ), 438 rannych (w tym hrabia von Beningsen) oraz 701 żołnierzy zaginionych. Należy jednak zauważyć, że dane wskazujące na 1203 straconych żołnierzy są zastanawiające. Stosunkowo mało prawdopodobne, iż wycofujące się siły Wielkiej Armii byłyby w stanie zebrać ze sobą jeńców, będąc pod ciągłymi atakami wojsk rosyjskich.
Dzień po bitwie (tj. 19 października) rozpoczął się odwrót Wielkiej Armii spod Moskwy.