Ponadto błyskotliwym manewrem popisały się dwa bataliony 3 pułku piechoty pod dowództwem pułkownika Ignacego Blumera. Pełniące straż przednią oddziały, liczące około 700 żołnierzy, wsparte przez dwa działa, z jakiegoś powodu nie zostały dostrzeżone przez Rosjan. Polska piechota wykorzystując element zaskoczenie pokryła ogniem jednostki 4 korpusu, uniemożliwiając im połączenie z 6 korpusem, które doprowadzić mogło do całkowitego załamania pozycji obrońców. Mimo chwilowego zawahania wojsk rosyjskich ich przewaga zaczęła stopniowo rosnąć, w wyniku czego siły I. Blumera zostały zmuszone do odwrotu z pozycji.
Podsumowanie Bitwa zakończyła się wycofaniem wojsk Napoleona. Po stronie wojsk francuskich z oddziałów króla Neapolu straty były następujące: poległo 792, 863 zostało rannych, a 1153 żołnierzy dostało się do niewoli lub przepadło bez wieści. Ogrom strat dotknął także oddziały polskie;