IPN Rz 61/211, tom 4 (daty skrajne 1956 -1974).. Był współautorem wielu petycji do rządu polskiego w sprawie zaprzestania dyskryminacji Łemków w Polsce. W 1958 r. po raz pierwszy wysłał protest do KC PZPR w imieniu Tymczasowego Społeczno-Oświatowego Komitetu Rusinów-Łemków w Polsce domagając się zaprzestania prześladowania Łemków i pozwolenia im na powrót na ojcowiznę. Jego działalność społeczno-polityczna została udokumentowana w monografii „Łemkowie na celowniku bezpieki. Sprawa Pawła Stefanowskiego (dokumenty z archiwum IPN)”. Kwerenda archiwalna wykazała, że już od roku 1956 był inwigilowany przez organy bezpieczeństwa PRL i że jego nazwisko wraz z opisami aktywności pojawia się w większości dokumentów dotyczących spraw łemkowskich. Pierwszy zażądał od władz polskich zwrotu łemkowskich majątków (głównie lasów) skonfiskowanych po wysiedleniu. Pisał petycje w tej sprawie do rządu RP, a następnie do Trybunału Praw Człowieka w StrasburguArkadiusz Słabig, Działania aparatu bezpieczeństwa Polski Ludowej wobec Ukraińców w latach 1944 – 1989, Wydawnictwo Naukowe Akademii Pomorskiej w Słupsku, 2018, s. 117. . W tym celu w 1989 r. powołał Obywatelski Krąg Łemków w Polsce „Hospodar” (do organizacji wpisało się około 18 tys. osób.) W 1991 r.