Na początku 1950 zawiązał się komitet przygotowawczy, w skład którego weszli m.in.: Denis de Rougemont, Melvin Lasky (publicysta żydowskiego pochodzenia, oficer amerykański w Niemczech, wcześniej współpracujący z Kurtem Schumacherem, by nie dopuścić do połączenia się SPD i KPD), burmistrz Ernst Reuter, Otto Suhr, Bertrand Russell, Richard Crossman, Arthur Koestler, André Gide, David Rousset, Benedetto Croce, Ignazio Silone, John Dewey, Reinhold Niebur, Sidney Hook, Karl Jaspers, Alfred Weber i Egon Kogon. Ideę poparło około 150 intelektualistów: pisarzy, uczonych, dziennikarzy, polityków i innych. Byli wśród nich przedstawiciele różnych orientacji politycznych i koncepcji społecznych: europejscy federaliści, antykomuniści i socjaldemokraci. W ramach przygotowań, w kwietniu 1950, zorganizowano w Berlinie (sektor amerykański) konferencję intelektualistów zachodniej Europy, podczas której Melvin Lasky ogłosił projekt utworzenia organizacji na rzecz obrony wolności i demokracji przed sowiecką agresją.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kongres Wolności Kultury (kongres) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.