Kluczową rolę w realizacji tej idei odegrał Maurice Hankey, który był twórca gabinetowego systemu rządowego. Pełnił funkcję sekretarzu gabinetu wojennego rządu premiera Davida Lloyda George’a. W okresie międzywojennym był również przewodniczącym Komitetu Obrony Imperialnej (Committee of Imperial Defence), sekretarzem Komitetu Szefów Sztabów (Chiefs of Staff) i przewodniczącym Komitetu Zastępców Szefów Sztabów (Deputy Chiefs of Staff). Zaproponował rozbudowę istniejącego międzyresortowego forum wywiadu w sprawach przemysłowych i utworzenie odrębnego komitetu wywiadu służb. Jego wysoka pozycja rządowa pozwalała mu na wywarcie skutecznego wpływu na członków rządu i promowanie idei rządowego podejścia do oceny danych wywiadowczych.
Dalsze dyskusje na temat stworzenia scentralizowanego systemu z inicjatywy Hankeya były podejmowane w 1935 r. w komisjach zarówno Komitetu Obrony Imperialnej, jak i w Komitecie Zastępców Szefów Sztabów. Doprowadziły one do wypracowania konsensusu na temat zasadności wprowadzenia zmian w system wywiadowczym. Jednak ze względu na obecne rozbieżności zdań postanowiono utworzyć specjalną podkomisję ad hoc, która zajmowałaby się opracowaniem tej idei.