Przechodzenie pomiędzy kolejnymi typami ma zatem charakter ciągły – to jeden z najbardziej oryginalnych elementów w koncepcji Stanzla.
W polskich badaniach literackich narracja auktorialna jest często błędnie utożsamiana ze „szkolną” kategorią wszechwiedzącego narratora trzecioosobowego, a narracja personalna (również błędnie) – z kategorią narracji trzecioosobowej z bohaterem prowadzącym.
Typologia Wayne'a C. Bootha W koncepcji Wayne'a C. BoothaBooth, C. Wayne (1961), The Rhetoric of Fiction; po polsku: Rodzaje narracji, przeł. I. Sieradzki, "Pamiętnik Literacki" 1971 z. 1, s. 229-244. Przedruk w: Narratologia, red. M. Głowiński, Gdańsk 2004, s. 212-233 i (przypisy) 280-282. na szczególną uwagę zasługują dwie innowacje terminologiczne. Po pierwsze, Booth wprowadza pojęcie autora wpisanego w dzieło (implied author, nazywany też czasem autorem domyślnym bądź implikowanym), który jest kimś innym zarówno niż narrator, jak i realny autor dzieła. Jest to ta na poły fikcyjna postać, której intencję wyczytujemy z całości tekstu.