Związku Dowborczyków) – organizacji liczącej kilkudziesięciu wojskowych, mającej na celu walkę z niemieckim okupantem.
Następnie zaangażował się w działalność Komendy Siły Zbrojnej zorganizowanej przez gen. ppor. Stanisława Suryna-Masalskiego w celu rozbrajania Niemców. KSZ dowodził por. Alfred Biłyk zaś Berezka-Bereszko wraz z Mieczysławem Pęczkowskim objął Komendę Placu, zostając oficerem Komendy Placu oraz komendantem oddziałów działających pod auspicjami Komendy Siły Zbrojnej, bezpośrednio koordynując akcję rozbrajania Niemców i przejmowania broni. Berezka-Bereszko aktywnie uczestniczył w rozbrajaniu, jednocześnie angażując podległy mu Związek Dowborczyków oraz inne łódzkie organizacje paramilitarne.
Po oddaniu władzy Józefowi Piłsudskiemu przez Radę Regencyjną, członkowie KSZ porządkowali się płk. Albinowi Jasińskiemu, który mianował Alfreda Biłyka komendantem miasta Łodzi, a Berezkę-Bereszko jego zastępcą i adiutantem. W lutym 1919 został na własną prośbę zwolniony Dowództwa Miasta Łodzi oraz oddelegowany do Armii Wielkopolskiej.