Starsze źródła podają od 2000 do 3018 m, jednak w innym miejscu przeczą temu, pisząc o nadmorskich nizinach Ekwadoru i występowaniu poniżej 500 m.
Ekologia Siedliskiem kabassu północnego są lasy, zarówno suche, jak i umiarkowane, wiecznie zielone, okresowo tracące liście i częściowo tracące liście, także mieszane i wtórne, choć lepiej radzi sobie w lasach pierwotnych, oraz wilgotne lasy górskie, kępy drzew na skraju sawanny, subparamo w środkowych Andach, suche sawanny i tereny trawiaste. Radzi sobie na terenach rolniczych.
Jest to gatunek owadożerny, konsumujący głównie owady społeczne, jak mrówkowate i termity.
Wśród pasożytów wymienia się grzyba Paracoccidioides brasiliensis znalezionego w śledzionie kabassu północnego.
Zagrożenia i ochrona Na obszarze swego występowania kabassu północny występuje rzadko, zasięg raczej nie jest ciągły. Trend populacyjny nie jest znany. Nie wiadomo, jak na kabassu północnego wpływa niszczenie jego siedlisk czy też inne zagrożenia, aczkolwiek w przypadku niektórych populacji andyjskich destrukcja habitatu odgrywać musi poważny skutek. W Kolumbii zasięg tropikalnego lasu, gdzie żyje, zredukowano do 1,5% pierwotnego zasięgu. W tym kraju jedno z głównych zagrożeń dla gatunku stanowią samochody – kabassu północny to 2% nieludzkich ofiar wypadków drogowych.