Gârdan zadaje w przedmowie pytanie na temat tego, jak należy rozumieć walkę Mary o kapitał: czy rację ma George. Călinescu, twierdząc, że jest ona zwykłym typem kobiety z gór, przedsiębiorczej i zawziętej wdowy, chciwej, skąpej, cynicznie patrzącej na życie, czy też Nicolae Manolescu, według którego Mara jest wyrachowaną bizneswoman ogarniętą manią gromadzenia dóbr. Gârdan zauważa, że wielu krytyków utożsamiało Marę z ogólnym postępem społeczeństwa w okresie nowoczesnych przemian społeczno-ekonomicznych, niewielu jednak zwróciło uwagę na inny typ emancypacji utożsamiany przez Marę, tj. przekształcenie drugorzędnej pozycji w pierwszorzędną – Mara, uboga wdowa z dwójką dzieci, rozumie siłę kapitału i potrafi wykorzystać swój status kobiety, by zyskać swobodę dostępną w małym miasteczku tylko mężczyznom. Mara umie wykorzystać prawa zarówno patriarchatu, jak i rodzącego się kapitalizmu, zdobywając kontrolę nad kapitałem, w którym wcześnie
dostrzega siłę napędową społeczeństwa. Akumuluje, gromadzi, nie wydaje, nie pada ofiarą kapitalistycznego mirażu: „Jak możesz oddać pieniądze, które masz w ręku, skoro nie dostaniesz za nie nic pewnego, nic namacalnego, nic niepodważalnego, a jedynie opinię, nadzieję, myśl”D. Gârdan, Prefața w: Mara, Ioan Slavici, Petrești: Publisol, 2021, s. 9..