Z drugiej strony mowa o otwartości na dyskursy tożsamości, rasy, klasy i płci możliwe do wyznaczenia w każdym utworze literackim. Pierwsza z dwóch wymienionych kwestii, tj. charakter transnarodowy, była przedmiotem intensywnych dyskusji rumuńskich krytyków ze względu na obecność dwóch silnych bohaterek, których nie było ani wcześniej, ani przez długi czas później w literaturze rumuńskiej. Drugiej kwestii, czyli otwartości na różne dyskursy, poświęcono zdaniem Gârdan zdecydowanie mniej uwagi. Chodzi jej między innymi o „międzywątkowe umiejscowienie narracji”, tj. o środowisko, którego różnorodność i integrującą siłę oddaje Slavici. To wspólna płaszczyzna dla nie tylko wielu kultur czy grup etnicznych, ale również dla różnych postaw społeczno-ekonomicznych. Gârdan wskazuje na dwa elementy, tj. silną postać kobiecą oraz prowincję, które, badane przez Slavicia, składają się na historię wykraczającą poza wąskie ramy tej określonej fikcji.