Jako matka wroga politycznego i z powodu obaw władz przed uczynieniem z niej za granicą „matki męczennika” nie otrzymała pozwoleń na opuszczenie Węgier nawet po interwencji swojej córki u Chruszczowa i Eisenhowera, zdobyciu przez brata Hajdu pozwolenia na pobyt w Brazylii i ogłoszeniu powszechnej amnestii w roku 1960. Pozbawiona możliwości emigracji, popełniła 27 maja 1960 w Budapeszcie długo planowane samobójstwo.
Dorobek naukowy Zainteresowanie techniką psychoanalityczną Hajdu przejawiała jeszcze przed własną analizą u Kovács – wzmianki o Freudzie z elementami autoanalizy pojawiały się już w jej listach do Gimesa pisanych przed 1914 rokiem. W odróżnieniu od większości węgierskich psychoanalityczek Hajdu nie zajęła się ostatecznie dziedzinami zdominowanymi w ruchu psychoanalitycznym przez kobiety (psychoanalizą kobiecą i dziecięcą, relacją matka–dziecko, pedagogiką psychoanalityczną). W centrum jej zainteresowań znalazła się kwestia schizofrenii ze szczególnym uwzględnieniem jej leczenia oraz zagadnienia „gier symbolicznych”. Choć na działalność analityczki w znaczącym stopniu wpłynęły teksty Ferencziego (m.in.