reaktywowano PZK, a Iżykowski został członkiem komitetu organizacyjnego oraz zarządu głównego oraz zaangażował się w reaktywację łódzkiego oddziału oraz zainicjował utworzenie Łódzkiego Klubu Krótkofalowców. Zaangażował się w utworzenie SPDX Klubu, którego był prezesem w latach 1959–1962. W 1960 został przewodniczącym Głównej Komisji Rewizyjnej PZK. Był honorowym członkiem Willamett Valley DX Club. Odnosił sukcesy w zawodach krótkofalarskich na arenie międzynarodowej. Posiadał licencje ze znakami: alias SP1LP i SP7HX. Za działalność krótkofalarską został odznaczony odznaką PZK oraz odznakami „Za zasługi dla Obronności Kraju”.
Twórczość Sonata na skrzypce i fortepian (1935), Mała suita na smyczki, harfę, czelestę i kotły (1936), Kwartet smyczkowy nr 1 (1942), Pod ziemią, szkice symfoniczne (1943), Trzy pieśni na chór męski do czeskich tekstów ludowych (1943), Koncert skrzypcowy (1951), Polonez na orkiestrę (1952), Kwartet smyczkowy nr 2 (1953), Concertino na skrzypce i mały zespół instrumentalny (1953), Ballada o moim mieście, poemat symfoniczny na XX-lecie wyzwolenia Łodzi (1964), Mot 64 na orkiestrę symfoniczną (1964), Toccata na orkiestrę symfoniczną (1967).