W 1197, po śmierci Henryka VI, tytuł hrabiego Malty nadany został , genueńskiemu piratowi. Był to jeden z wielu północnowłoskich i niemieckich watażków, którzy byli wielce zainteresowani nowym terytorium, które teraz stało dla nich otworem. Niektóre relacje wskazują, że był on też admirałem króla Sycylii. Jest również poświadczone, że konspirował on także wraz z , próbując usunąć młodego Fryderyka II z tronu, czym popadł w konflikt z Koroną. Potwierdzone jest również, że był on przede wszystkim korsarzem, a ludność Malty występowała przeciwko niemu w 1198 w różnych sprawach.
Okres genueński W 1203 lenno, po Gugliemo Grosso odziedziczył Henryk zwany Pescatore (), najwyraźniej dlatego, że był zięciem Gugliemo, a ten ostatni nie miał męskich potomków. Henryk wykorzystywał wyspy jako bazę do swoich korsarskich rajdów na całym Morzu Śródziemnym. Prawdopodobnie prowadził działalność piracką głównie przeciwko statkom weneckim i arabskim, ale wydaje się również, że brał aktywny udział w wewnętrznych walkach na Sycylii. Jednak około 1218 został również wyniesiony do stopnia 'admirała floty morskiej Sycylii'. Prawdopodobnie około 1221 (lub 1222) utracił lenno w wyniku sporu z Koroną.