W 1976 był przesłuchiwany w siedzibie KGB w Wilnie.

W 1978 podpisał z księżmi archidiecezji kowieńskiej oświadczenie w sprawie zapisów Konstytucji ZSRR z 1977 o prawach wierzących, a w 1983 – oświadczenie, w którym domagał się zwolnienia z więzienia Alfonsa Svarinskisa i Sigitasa Tamkevičiusa. W 1990 został przeniesiony do Datnowa, gdzie odnowił kościół i klasztor pobernardyński. W latach 1992–1994 publikował kazania w dzienniku „Diena”. Od 2002 został ponownie administratorem kościoła w Podbrzeziu. Ojciec Stanisław dbał nie tylko o kościół i parafię, ale także o środowisko i cmentarz w Podbrzeziu. Kolekcjonował obrazy, ozdoby, założył muzeum. Nie bez starań Dobrowolskiego Podbrzezie stało się ważnym ośrodkiem działalności kulturalnej w powiecie kiejdańskim. Ojciec Stanisław opiekował się tam sierotami, narkomanami, alkoholikami i bezdomnymi, organizując im czas i zajęcia o charakterze terapeutycznym. Zmarł 23 czerwca 2005 w Kowieńskim Szpitalu Klinicznym II. Został pochowany na cmentarzu przykościelnym w Podbrzeziu.

Nagrody i wyróżnienia

1996 – Krzyż Oficerski Orderu Wielkiego Księcia Litewskiego Giedymina 1999 – Krzyż Ratowania Ginących

Przypisy

Bibliografia