W Żmujdkach nie miał nawet prawa wykonywania posługi kapłańskiej. Ten półtoraroczny okres był dla niego gorszy niż obóz. Ratowało go tłumaczenie poezji oraz ciężka praca fizyczna. Z własnej inicjatywy porządkował i sprzątał miasteczko oraz okolice. Latem 1961 przywrócono Dobrowolskiemu prawo do posługi kapłańskiej oraz przeniesiono go do Milašaičiai. Na parafiach był stale śledzony przez sowiecką bezpiekę, poddawany rewizjom, podczas których konfiskowano mu kazania, tłumaczenia wierszy R. M. Rilkego oraz zabroniono noszenia habitu kapucyńskiego i brody. W latach 1960–1961 zabroniono mu odprawiania Mszy św. i głoszenia kazań. W 1966 został przeniesiony do Podbrzezia (obecnie rejon kiejdański), gdzie był proboszczem, a od 2002 administratorem parafii.
Oprócz pracy duszpasterskiej zajmował się gromadzeniem eksponatów sztuki kościelnej (przedsoborowe ornaty, bursy i sztandary) i przedmiotów codziennego użytku (narzędzia rolnicze, garnki, kłódki, klucze), które zbierał po całej Litwie. Przechowywał i rozprowadzał zakazaną literaturę („Kronika Kościoła katolickiego na Litwie”, „Świt”, podziemne wydawnictwa z Rosji itp.).