Członkowie Państwowej Rady Komunikacyjnej oraz zastępcy członków byli mianowani względnie wybierani na okres trzyletni, po którego upływie mogli być mianowani i wybrani ponownie.
Kierowanie Radą Przewodniczącym Państwowej Rady Komunikacyjnej był Minister Komunikacji, a jego zastępcą wiceminister Komunikacji (Podsekretarz Stanu).
Posiedzenie Państwowej Rady Komunikacyjnej zwoływał Minister Komunikacji co najmniej dwa razy na rok, jak również na jednomyślny wniosek jednego ze stałych komitetów Rady.
Stałe Komitety Rady Do badania i przygotowywania spraw, wnoszonych na plenum Państwowej Rady Komunikacyjnej, Rada tworzyła ze swych członków sześć stałych komitetów, mianowicie: Komitet nowo budujących się kolei żelaznych, Komitet taryfowy, Komitet eksploatacji kolei żelaznych. Komitet publicznych dróg kołowych, Komitet dróg wodnych, Komitet do spraw koordynacji przewozów kolejowych, samochodowych, wodnych i lotniczych.
Dekret o Radzie z 1946 r. Na podstawie dekretu z 1946 r.