Znalazł się wśród twórców uwzględnionych w Parnaso filipino. Antología de poetas del archipiélago magallánico z 1922, obszernym opracowaniu obejmującym tak prace hiszpańskojęzycznych poetów filipińskich, jak i poetów hiszpańskich związanych z Filipinami. W literaturze naukowej zwraca się jednak uwagę przede wszystkim na dorobek prozatorski pisarza. W jego ramach szczególnym uznaniem cieszą się tworzone przez Laygo krótkie formy, nawiązujące swoją stylistyką do tradycji hiszpańskiego ekspresjonizmu. Ukazywały się one na łamach rozmaitych tytułów prasowych między 1919 a 1932, jedynie z rzadka były zbierane i publikowane w postaci książkowej. Także w prasie, mianowicie we wspomnianym już dzienniku „El Debate” pojawiała się w odcinkach powieść jego autorstwa znana jako Primero, el Corazón. Z tych też względów niekiedy dorobek Laygo opisuje się jako fragmentaryczny i rozproszony. Sam twórca do krótkich form prozatorskich stanowiących integralną część tradycji literackiej całego świata hiszpańskojęzycznego przykładał szczególną wagę. W eseju z 1926 uznał je za gatunek literacki przyszłości. Podkreślał przy tym jego techniczną trudność.