Po trzech dniach, 3 lipca oddział specjalny znów się pojawił w Grajewie, ponownie nakazano Żydom stawić się, tym razem na targu bydła, za miastem. Powtórzyły się sceny z 30 czerwca, czyli wskazywanie „komunistów” i znęcanie się nad nimi. Ponownie zamknięto Żydów w synagodze, tym razem jednak nadzór nad nimi powierzono miejscowym.
Zachowane relacje wypełniają opisy tortur, jakimi poddawano uwięzionych, a także gwałtów, gdyż do uwięzionych dołączono kobiety i dziewczęta. Niemcy mordowali osoby starsze i komunistów. Największa masowa egzekucja odbyła się 7 lipca na żydowskim cmentarzu. Zabito wówczas 110 osób kobiet i mężczyzn. Egzekucji tej dokonał oddział Einsatzkommando 8 dowodzony przez Otto Bradfisha. Po tej zbrodni, według relacji Tenebauma, w Grajewie pozostało 1600 Żydów, wliczając w to niemowlęta.
10 sierpnia ukazało się rozporządzenie o utworzeniu w Grajewie zamkniętego getta. Obejmowało ono ulice: Dolną, Łazienną i część Zielonej. Poza Żydami grajewskimi w getcie znaleźli się również Żydzi z Augustowa, Szczuczyna i Rajgrodu. W sumie przebywało w nim ok. 4500 osób.
Likwidacja grajewskiego getta miała miejsce 2 listopada 1942 roku. Po przejściu przez kolejny obóz w Boguszach grajewscy Żydzi zostali wymordowani w nazistowskich obozach zagłady w Treblince i w Auschwitz.
Zobacz też Pogromy Żydów w lecie 1941 roku
Przypisy
Kategoria:Historia Grajewa Grajewo