Geneza Lebor Gabála Érenn Sensu bycia przez Lebor Gabála Érenn literackim i dokładnym sprawozdaniem z historii mieszkańców Irlandii można upatrywać w próbie zapewnienia Irlandczykom spisanej historii, porównywalnej do tej jaką Izraelici otrzymali w Starym Testamencie. Wyciągając pogańskie mity celtyckiej Irlandii (zarówno galijskiej i przedgalijskiej), ale ponownie je interpretując w świetle chrześcijańskiej teologii i historiografii, opisuje sposób w jaki wyspa była poddawana kolejnym inwazjom, z których każda kolejna dodawała nowy rozdział w historii narodu. Biblijne paradygmaty zaopatrzyły twórców mitologii w gotowe historie które mogły być zaadaptowane ich zgodnie z ich zamysłem. Nie jest więc zaskakujące to, że przodkowie Irlandczyków trafiają do niewoli w cudzym kraju, uciekają na wygnanie, wędrują przez dzicz, czy też wypatrują w oddali "Ziemi Obiecanej".
W szczególności cztery chrześcijańskie dzieła odcisnęły się na kształcie Lebor Gabála Érenn:
De Civitate Dei (413-426) św. Augustyna Historiae adversum paganos (417) Orozjusza Kronika Euzebiusza, przetłumaczona na łacinę przez św. Hieronima (379) Etymologiae lub Origines (początek VII w.) Izydora z Sewilli