Jednakże, elementy przedchrześcijańskie nie zostały nigdy całkowicie wymazane. Jeden z wierszy w Lebor Gabála Érenn opisuje na przykład, jak boginie z Tuatha Dé Danann wzięły sobie Galów za mąż, kiedy ci najechali i skolonizowali Irlandię. Ponadto, szablon następujących po sobie inwazji który jest zachowany w Lebor Gabála Érenn zastanawiająco przypomina opis Timagenesa z Aleksandrii, mówiący o pochodzeniu innego ludu celtyckiego, Galów kontynentalnej Europy. Cytowany przez historyka z IV w. Ammianusa Marcellinusa, Timagenes (I w. p.n.e.) opisuje jak przodkowie Galów byli zmuszeni opuścić swój ojczysty kraj we wschodniej Europie w następstwie wojen i powodzi.
Najwcześniejszy zachowany fragment iryjskiej pseudohistorii znajduje się w dziele walijskiego kapłana Nenniusza pt. Historia Brittonum (829-830). Nenniusz daje dwa oddzielne opisy odnośnie do wczesnej historii Irlandii. Pierwszy zawiera serię następujących po sobie kolonizacji przedgalijskich ludów z Hiszpanii, które znajdują swe miejsce również w Lebor Gabála Érenn. Drugi, natomiast, opisuje pochodzenie samych Galów i opowiada o tym jak stali się panami kraju i przodkami wszystkich Irlandczyków.