Obie historie doczekały się wzbogacenia i dopracowane przez irlandzkich bardów w IX w. W X i XI w. napisano kilka długich poematów historycznych które później zostały wcielone w układ Lebor Gabála Érenn. Spośród licznych autorów tych niezwykle ważnych źródeł, czterej poeci są znani z imienia:
Eochaid ua Flainn (936-1004) z Armagh Flann Mainistrech mac Echthigrin (zm. 1056), lektor i historyk z opactwa Monasterboice Tanaide (zm. ok. 1075) Gilla Coemáin mac Gilla Shamthainne (u szczytu kariery w 1072)
Wkrótce, w XI wieku nieznany uczony zebrał ponad sto z tych poematów i połączył w opracowaną strukturę - częściowo jego własnej kompozycji i częściowo zapożyczoną ze starszych, już nieistniejących źródeł, które sparafrazował i rozszerzył w swoich wersach. W rezultacie powstała najwcześniejsza wersja Lebor Gabála Érenn. Została spisana w języku środkowo-iryjskim, formie iryjskiego galijskiego używanej pomiędzy 800 a 1200 rokiem.