Jego pierwsze publikacje entomologiczne poświęcone były smolikowi szyszkowcowi (Pissodes validirostris (Sahlberg)), chrząszczowi z rodziny ryjkowcowatych (Curculionidae), paziowi królowej (Papilio machaon L.) i cybeli lnowcowi (Tettigometra obliqua (Panz.)), piewikowi z rodziny cybelowatych (Tettigometridae), później jednak zajmował się głównie błonkówkami, w obrębie których specjalizował się w gąsienicznikach (Ichneumonoidea).
W latach 20. XX wieku był członkiem Verein Schlesischer Ornithologen, w 1923 opublikował artykuł o ptakach z okolic Prudnika, a w latach 1924–1927 informacje o jego obserwacjach ornitologicznych z okolic Prudnika publikował Eberhard Drescher. Od 1928 współpracował z Zielnikiem Śląskim – jego doniesienia florystyczne z lat 1928 i 1929 znalazły się w sprawozdaniach , a w latach 1931 i 1932 opublikował je Emil Schalow.
Niektóre z nowych gatunków opisanych przez Torkę okazały się synonimami gatunków opisanych już wcześniej. W 1921 znalazł między Starymi Kotkowicami i Wróblinem na chabrze łąkowym samce i samice spójnicy, które uznawszy za przedstawicieli nowego gatunku opisał pod nazwą Melitta centaureae. Z czasem nazwa ta stała się synonimem nazwy spójnicy lucernowej, Melitta leporina Panzer.