Znane były też już wcześniej opisane przez niego gatunki gąsiecznika Megaplectes lucens (=Megaplectes monticola (Gravenhorst)) i przydanki Trigonalys prudnicensis (=Pseudogonalos hahnii (Spinola)). W 1907 Torka znalazł w okolicy Nakła nad Notecią gatunek soczeniczka Aloina collina (pierwotnie Aloina longirostris), mchu z rodziny płoniwowatych (Pottiaceae), a w 1939 opisał gatunek gąsienicznika Cryptus szulczewskii, któremu nadał nazwę na cześć swojego przyjaciela Jerzego Wojciecha Szulczewskiego.
Z opisanych przez Torkę nowych gatunków okrzemek przytaczane są: Cymbella mutica z „Siedmiu Źródeł” koło Nakła nad Notecią i Caloneis potamea odkryta przez niego w jeziorze Paklicko Wielkie koło Świebodzina, ponownie znaleziona w jeziorze Zelwa na Suwalszczyźnie. Znaleziona w 1932 koło Prudnika Navicula hexagona to obecnie Decussata hexagona (Torka) Lange-Bartalot. Status niektórych z jego odkryć (m.in. Gomphonema cyclocephalum, Navicula recognita, Pinnularia ssignata, Pinnularia umbratica) jest niepewny.
Śmierć Podczas II wojny światowej spłonęły wszystkie zbiory i materiały Torki w Prudniku (bogata kolekcja owadów i materiały zielnikowe), a on sam w marcu 1945 wraz z rodziną opuścił Prudnik. Przeniósł się do Wirtembergii, gdzie zamieszkał w Bärenthal.