Historia Według Jana Długosza wieś została ulokowana w 1398 w oparciu o system łanów leśnych. Niedźwiedź przez wiele lat był własnością Ratułdów, wchodząc w skład starostwa nowotarskiego. Po jego podziale w XVII w. wieś zaliczała się do tzw. klucza wielkoporębskiego, zarządzanego przez Lubomirskich z Wiśnicza. Otwarli oni tutaj w 1608 swoją papiernię, która działała aż do 1730.
Pierwszy kościół Niedźwiedź zawdzięczał Sebastianowi Lubomirskiemu, który miał ufundować go w 1593 r. W 1605 nastąpiło erygowanie parafii. J. Łepkowski i J. Jerzmanowski w połowie wieku XIX pisali o Niedźwiedziu, iż ten kościół miał „...drewniany, r. 1606 wystawiony przez Sebastyana Lubomierskiego hrabiego na Wiśniczu, kasztelana wojnickiego, sandomierskiego, spiskiego i dobczyckiego starosty (…) R. 1695 spalił się kościół i tegoż roku nowy z drzewa stawiać poczęto. Znajduje się przy kościele, między metrykami, spis wydatków na stawianie nowéj świątyni, zkąd się wiele ciekawych wiadomości dowiedziéć można”Józef Łepkowski, Józef Jerzmanowski: Ułamek z podróży archeologicznej po Galicyi odbytej w roku 1849. Okolica podkarpacka. Obwód sądecki [w:] „Biblioteka Warszawska”, Warszawa 1850 .