W latach 1913–1916, w odległości 12 m na zachód od szybu „Schwarzenfeld I” („Wschodniego I”) została zbudowana wieża wyciągowa szybu „Schwarzenfeld II” („Wschodniego II”). Szyb zaś został zaprojektowany jako dwuprzedziałowy (wschodni i zachodni). Przedział zachodni ukończono w 1921 roku i przeznaczono go do obsługiwania poziomów 162, 286, 374, 444 i 503 m, w kwietniu 1922 roku pogłębiono go do 519,8 m. Drugi przedział – wschodni, ukończono w marcu 1927 roku, wykorzystywany był do wydobycia węgla kamiennego z tychże pokładów.
Szyb Wschodni II pełnił różne funkcje: szybu wentylacyjnego, wdechowego, zjazdowego, materiałowego, wydobywczego, a w związku z bliskością linii kolei piaskowej także szybu podsadzkowego.
W latach 1923–1926, kopalnia „Kleofas” wybudowała linię kolejki wąskotorowej 650 mm łączącej szyb „Wschodni II” z dwoma cegielniami położonymi na południe i wschód od szybu. W dniu 9 marca 1931 roku ukończono linię kolejową o rozstawie szyn 785 mm prowadzącą z piaskowni m.in. do szybu „Wschodniego II”. Linia dostarczająca piasek została zelektryfikowana.