Po II wojnie światowej przez krótki okres pracował jako wykładowca w Ratyzbonie oraz na Uniwersytecie Pedagogicznym w Monachium-Pasing. W 1946 został mianowany najpierw profesorem nieetatowym, następnie jeszcze w tym samym roku profesorem nadzwyczajnym, a 1952 profesorem zwyczajnym. Po przejściu na emeryturę w 1961 był nadal aktywny w edukacji medialnej. W 1964 został odznaczony Bawarskim Orderem Zasługi.
Keilhacker był jednym z pionierów w dziedzinie edukacji medialnej w Niemczech. W 1949 założył ośrodek badawczy, z którego powstał następnie JFF – Institut für Medienpädagogik in Forschung und Praxis. Był wydawcą pisma „Jugend und Film”, które założył w 1957 r., współcześnie wydawane pod tytułem „Merz”. Wielu uczniów Keilhackera, których poglądy dominowały w niemieckiej edukacji medialnej aż do lat 70., osiągnęło ważne stanowiska w dziedzinie edukacji medialnej. Jednym z jego uczniów jest Werner Glogauer.