Niedługo potem wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie w maju 1892 występował w teatrze Covent Garden w Londynie. Następnie razem z braćmi Reszkami (Janem i Edwardem) wyruszył do Stanów Zjednoczonych, gdzie śpiewał w Chicago, Filadelfii, Bostonie i Nowym Jorku pod pseudonimem Victor de Gromzeski. 11 grudnia 1893 wystąpił po raz pierwszy w nowojorskiej Metropolitan Opera w partii Silvia w operze Pajace u boku Nellie Melby. W Nowym Jorku pracował dwa sezony, do 1895 i śpiewał łącznie w 77 przedstawieniach, w pięciu partiach: de Bretigny'ego w Manon, Hrabiego de Nevers w , Merkucja w Romeo i Julii, Moralesa w Carmen oraz Silvia w Pajacach. Ostatni spektakl, Romeo i Julia, zaśpiewał 20 kwietnia 1895.
W 1895 przez pewien czas śpiewał partie tenorowe, wykonywał m.in. Arię z kurantem ze Strasznego dworu. Nie odniósł jednak sukcesu jako tenor i wrócił do barytonu. Próba ta jednak pozytywnie wpłynęła na możliwości jego głosu.