W Teatrze Wielkim w Warszawie 25 lutego 1896 rozpoczął serię występów w Teatrze Wielkim w Warszawie, gdzie śpiewał partię Silvia z Pajaców. Jesienią rozpoczął pracę w zespole opery Warszawskich Teatrów Rządowych, która trwała, z przerwami, niemal dwadzieścia lat. W operze warszawskiej śpiewał ponad 60 partii. Największe uznanie zdobył wykonaniem partii z oper Moniuszki: Janusza z Halki, Miecznika ze Strasznego dworu, Stanisława z Verbum nobile. Poza tym w jego warszawskim repertuarze był też m.in.: Amonastro z Aidy, Lord Ashton z Łucji z Lammermooru, Elio z , Hrabia de Nevers z , Don Giovanni z Don Giovanniego, Kostryn z Goplany, Mazepa z Mazepy, Rigoletto z Rigoletta, Walenty z Fausta.
W 1912 krytyk Kuriera Warszawskiego Aleksander Poliński pozytywnie ocenił występ Grąbczewskiego w Mazepie i zwrócił uwagę na jego możliwości śpiewu w wyższej skali:
Występy gościnne 5 listopada 1901 śpiewał na koncercie inauguracyjnym Filharmonii Warszawskiej, gdzie wykonał okolicznościową kantatę Żyj pieśni autorstwa Władysława Żeleńskiego. Występował razem z pianistą Ignacym Paderewskim oraz dyrygentem Emilem Młynarskim.