mały|240px mały|240px Parch zwykły ziemniaka () – bakteryjna choroba ziemniaka (Solanum tuberosum), wywołana przez i .
Szkodliwość i objawy Jest to choroba z grupy parchów. Występuje niemal we wszystkich rejonach uprawy ziemniaka na świecie. Szczególnie duże jej nasilenie następuje na glebach o wysokim pH, a więc na glebach świeżo zwapnowanych lub naturalnie posiadających wysokie pH (np. rędziny), jednakże lokalnie może występować także na glebach kwaśnych. Powoduje obniżenie jakości zebranych ziemniaków, gdyż ze względu na wygląd spada ich wartość handlowa. Ponadto przy dłuższym przechowywaniu zainfekowane bulwy szybciej tracą wodę i więdną.
Pierwsze objawy choroby pojawiają się wokół przetchlinek bulw. Są to brązowe plamki o średnicy około 1 mm. W trakcie wzrostu bulw plamki zwiększają się, rośnie także ich liczba. W zależności od ich wyglądu wyróżnia się parchy powierzchniowe, wypukłe i zagłębione. Parchy powierzchniowe mają postać skorkowaceń psujących wygląd bulwy. W parchach wypukłych takie skorkowacenie wystaje na około 2 mm ponad powierzchnię bulwy. W parchach zagłębionych powstają okrągłe lub gwiaździste plamy o postrzępionych brzegach i popękanej powierzchni. Mogą sięgać do 7 mm w głąb bulwy.