Bernard Lewis jako przyczyny powstania tego zjawiska w świecie islamskim wymienia politykę USA w Iranie, sojusz amerykańsko-izraelski oraz amerykańskie poparcie dla niektórych autorytarnych rządów i satrapii w państwach arabskich.
Mimo różnic istnieje możliwość wzajemnego rozumienia się i łączenia sił pomiędzy antyamerykanistami europejskimi i islamskimi na mocy zasady „wrogowie moich wrogów są moimi przyjaciółmi”.
Antyamerykanizm irański Antyamerykanizm w Iranie jest głównie narzędziem władzy do sprawowania rządów i usprawiedliwiania niepowodzeń politycznych oraz gospodarczych. W okresie wspierania interesów irańskich przez USA mieszkańcy tego kraju byli pozytywnie nastawieni do Stanów Zjednoczonych. Do poróżnienia obu narodów doprowadził konflikt interesów naftowych, a także udział Amerykanów w obaleniu Mohammada Mosaddegha (premiera Iranu), jak również ich dobre relacje z szachem Mohammadem Rezą Pahlawim, który z uwagi na twarde metody rządzenia nie uzyskał znaczącego poparcia społecznego, co w ostatecznym rozrachunku spowodowało wybuch rewolucji islamskiej. Po rewolucji, w ramach polityki izolacjonistycznej, regularnie wykorzystywano stereotypy antyamerykańskie do podbudowywania irańskiej racji stanu, rozwijania programu nuklearnego i konfliktowania się z Izraelem.