Sorex daphaenodon sanguinidens także żyje w obwodzie amurskim na jego północy, sięgając z jednej strony Kamczatki i Czukotki, ale też żyjąc we wschodniej i środkowej Syberii. S. d. scaloni zamieszkuje zachodnią Syberię. S. d. orii zasiedla wyspę Paramuszyr.
Ekologia Siedliskiem gatunku są wilgotne łąki bądź tereny porosłe krzewami na równinach zalewowych. Ryjówka syberyjska unika natomiast łąk górskich bądź lasów. Spotykano ją co prawda w górach, jak w północnomongolskich wzgórzach Chentej czy też wzniesieniach transbajkalskich, ale i w ich obrębie ryjówki zamieszkiwały wilgotne łąki i tereny krzewiaste. IUCN podaje także lasy, mieszane, obejmujące iglaste i szerokolistne, ale też i gaje brzozowe.
Zwierzę występuje niezbyt obficie. Nie stanowi dominującego gatunku ryjówki na zasiedlanych przez siebie obszarach. Autorzy wymieniają niemniej nieliczne tereny, na których ryjówka syberyjska jest pospolita, a więc południowo-zachodniosyberyjskie stepy Baraba, deltę rzeki Selenga w zlewisku Bajkału, równinę zalewową Omołonu, średni bieg Leny, dolinę rzeki Epoo na zachodzie mongolskich gór Chentej oraz równinę Khankan. Na niektórych terenach jest najobfitszą z ryjówek, IUCN wymienia lasostepy Barabińska, okolice Selengi i Nizinę Chankajską.