W listopadzie tego roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II, a z dniem 31 marca 1933 przeniesiony w stan spoczynku. 27 stycznia 1935 dokonał zamachu samobójczego.
W styczniu 1937 marszałek Edward Śmigły-Rydz zgodził się z wnioskiem Komisji Odznaki Pamiątkowej Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych i w myśl § 4 Regulaminu odmówił prawa śp. rotmistrzowi Stefanowi Kasimirowi (względnie jego rodzinie) do odznaki. Przewodniczący wspomnianej komisji generał broni Kazimierz Sosnkowski opierał się na opiniach byłych szefów Biura Inspekcji GISZ, generała brygady Janusza Gąsiorowskiego i pułkownika Witolda Warthy. Pierwszy z wymienionych oficerów napisał 6 czerwca 1936 na temat śp. rotmistrza Kasimira „w czasie służby w GISZ prowadził przedsiębiorstwo dochodowe «Stróżów nocnych». Kiedy sprawa wyszła na jaw został z GISZ usunięty”. Pułkownik Wartha 15 czerwca 1935 napisał: „został – nie będąc już w GISZ – oddany do dyspozycji, ponieważ wyszła na jaw sprawa nadużycia okrągłej służbowej pieczęci GISZ do celów werbowania klienteli (przeważnie żydowskich kupców) do korzystania z usług instytucji nocnych stróży. Papierem, zaopatrzonym w taką pieczątkę, posługiwali się akwizytorzy tego przedsiębiorstwa. Rtm.