54..
W roku 1969 artysta przeprowadził się do Lublina (wcześniej, w latach 1967–1969, mieszkał i pracował krótko w Białymstoku i Supraślu), gdzie najpierw przez cztery lata pracował jako nauczyciel, a także realizował się w działalności eksperckiej związanej z organizacją kształcenia plastycznego. W 1973 roku został przyjęty do pracy w charakterze wykładowcy na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Był to przełom w karierze zawodowej artysty. Od początku swego zatrudnienia w UMCS, wykazywał się on zaangażowaniem na rzecz studiów artystycznych. Zaangażował się również w tworzenie w ramach swojego Wydziału Instytutu Wychowania Artystycznego, którego powstanie możliwe było – ostatecznie w 1976 roku – właśnie dzięki staraniom organizacyjnym Mariana Stelmasika oraz Mieczysława Hermana, Zdzisława Niedźwiedzia, Maksymiliana Snocha i Jana Popka. W roku 1975 Stelmasik uzyskał stopień docenta; w 1987 został profesorem nadzwyczajnym, w 1992 zaś profesorem zwyczajnym. W okresie od 1 września 1981 do 27 maja 1984 roku pełnił funkcję Prodziekana WPiP UMCS ds. studenckich. alt=Marian Stelmasik 3|mały|Marian Stelmasik