Rok 1972 był dla Ireny Kostrowickiej rokiem awansów na stanowiska profesora nadzwyczajnego (od 1 listopada), a następnie profesora zwyczajnego (od 1 grudnia).
Istotna dla Uczelni była także jej aktywność w strukturach organizacyjnych Szkoły jako prorektor SGPiS do spraw współpracy z zagranicą (od 1 września 1969 do 31 sierpnia 1975) – to jest przez dwie kadencje, jako kierownik Katedry Historii Gospodarczej (od 1966 do 1987), a wreszcie jako dyrektor (od 1987), a później (od 1993 do 1995) – wicedyrektor Instytutu Gospodarstwa Społecznego. Od 1952 była kierownikiem Zakładu Historii Gospodarczej na Studium Zaocznym oraz prodziekanem Wydziału Przemysłu do Spraw Studium Zaocznego (1952–1955). Pracowała też na stanowisku prodziekana Wydziału Handlu Wewnętrznego SGPiS (od 1 września 1965 do 31 lipca 1968). W 1968 r. została Pełnomocnikiem Rektora do Spraw Studiów dla Pracujących (1 sierpnia 1968 – 31 sierpnia 1969). Z pracą nauczyciela akademickiego (w rezultacie której wypromowała kilkadziesiąt prac magisterskich) – potrafiła łączyć obowiązki redaktora naukowego (1954, 1955, 1958–1961) i kierownika oddziału wydawniczego SGPiS (1956–1957).