Następnie do hotelu przyszli dwaj lekarze w towarzystwie księdza, który miał udzielić ostatniego namaszczenia, jednakże było już na to za późno – Elżbieta już nie żyła. mały|Ilustracja francuskiego dziennika Le Petit Journal przedstawiająca zabójstwo Elżbiety Bawarskiej (1898)
Reakcje na zamach Wiedeń Gdy wiadomość dotarła do Wiednia, ministrowie spotkali się w Radzie. Agenor Maria Gołuchowski, ówczesny minister spraw zagranicznych Austro-Węgier, natychmiast udał się do Schönbrunn, gdzie przebywał cesarz Franciszek Józef. Monarcha dowiedział się o śmierci żony o godz. 16.30 tego samego dnia od swojego adiutanta, Eduarda von Paar, do którego miał powiedzieć: „Nie ma pan pojęcia, jak bardzo kochałem tę kobietę”. Biorąc pod uwagę stan psychiczny swojej żony cesarz początkowo podejrzewał, że popełniła samobójstwo. Dopiero po otrzymaniu drugiej depeszy utwierdził się w przekonaniu, że było to zabójstwo. Franciszek Józef udał się następnie z ministrem spraw zagranicznych do Wiednia. Informacja o śmierci Elżbiety wzbudziła w ludności współczucie i litość dla cesarza. Minister handlu zezwolił na wydawanie gazet wiedeńskich w celu relacjonowania kolejnych informacji o zabójstwie cesarzowej.