Budapeszt Zawiadamiając Węgrów o śmierci Elżbiety, gazety węgierskie wyrażały podziw dla cesarzowej. Podkreślano jej ogromne zaangażowanie w sprawę węgierską oraz jej uczucia do Węgier. Apelowano również o wzniesienie pomnika ku czci cesarzowej. Węgierski korespondent, komentując wydarzenia, które miały wówczas miejsce, napisał: „Sztylet, który przebił serce cesarzowej-królowej Elżbiety, zranił także serce narodu madziarskiego. W okresie ucisku austriackiego, w latach 1857–1866, Węgrzy nie mieli na dworze wiedeńskim innego wsparcia niż cesarzowa Austrii”. Informowany o ogromnej żałobie, jaka dotknęła Węgrów, Franciszek Józef miał powiedzieć: „Tak, mogą płakać. Nie wiedzą, jakiego przyjaciela stracili w swojej królowej”.

Ateny Grecy znali Elżbietę dzięki jej zamiłowaniu do ich państwa oraz częstym pobytom w swoim Achilleionie. Dlatego też ludność mieszkająca w Grecji wyrażała „nieopisane uczucie grozy”. Dziennikarze natomiast przypominali zasługi cesarzowej oraz jej płynną znajomość języka greckiego. Na pogrzeb cesarzowej został wysłany następca greckiego tronu, Konstantyn.