Jabłonowski (aktywista PPS-Lewicy z Charkowa) poparty przez Danieluka (działacz SDKPiL z Czugujewa) postawił wniosek o przekształcenie Zjednoczeń w kluby robotnicze, prowadzące pracę kulturalno-oświatową, pozostawiając pracę polityczną grupom partyjnym. Wniosek odrzucono 14 głosami przeciwko 6, przy 4 wstrzymujących się (na wyniku głosowania zaciążyło odejście większości esdekapeilowców). Za rezolucją Żarskiego, postulującej utrzymanie ZSP „jako organizacji politycznej proletariatu polskiego na emigracji w Rosji”, głosowało 16 delegatów. W odpowiedzi delegaci należący do PPS-Lewicy i nieliczni obecni na konferencji esdekapeilowcy bądź od razu złożyli oświadczenie, że występują z ZSP, bądź też odwołali się do swoich organizacji dla zaaprobowania tego rodzaju decyzji. Groziło to Zjednoczeniu przekształceniem się w organizację „fracką”, lecz tym samym straciło by ono rację bytu. Wobec takiej perspektywy 14 głosami przy 4 wstrzymujących się i jednym zaledwie sprzeciwie przyjęto uchwałę o rozwiązaniu ZSP. Ostatni, 25 numeru „Jedności Robotniczej”, wydała w połowie września Komisja Likwidacyjna ZSP.