Пулеметная казематная установка ПЗ-39) otrzymały głównie duże, wieloizbowe schrony: półkaponiery artyleryjskie do ognia bocznego APK (ros. артиллерийский полукапонир), artyleryjskie schrony do ognia czołowego ADOT (ros. артиллерийская долговременная огневая точка), schrony przeciwpancerne i broni maszynowej do prowadzenia ognia czołowego OPDOT (ros. орудийно-пулемётная долговременная огневая точка), schrony broni maszynowej do prowadzenia ognia czołowego PDOT (ros. пулемётная долговременная огневая точка), schrony przeciwpancerne i broni maszynowej do prowadzenia ognia bocznego – półkaponiery OPPK (ros. орудийно-пулеметный поукапонир) oraz schrony broni maszynowej do ognia bocznego - półkaponiery PPK (ros. пулемётный поукапонир). W niektórych schronach (np. Punktu Oporu Komosewo 66 Osowieckiego Rejonu Umocnionego) PZ-39 nie był montowany jako stanowisko obrony wejścia i zapola, a jako uzupełnienie sektorów ognia broni głównej.