Opis konstrukcji W stanowisku zastosowano chłodzony powietrzem czołgowy karabin maszynowy DT wz. 1929 kalibru 7,62 mm, będący modyfikacją ręcznego karabinu maszynowego DP wz. 1927, ze względu na jego niewielkie wymiary. Broń osadzona była w jarzmie kulistym o grubości 65 mm, zamontowanym w płycie pancernej o grubości 30 mm umieszczonej w wewnętrznej niszy ambrazury schronu. Płyta przykręcona była śrubami do zewnętrznej części stanowiska pancernego, zakotwiczonej i zabetonowanej w strzelnicy. Mocowanie broni w jarzmie odbywało się przy pomocy dźwigni uchwytu; możliwe było zablokowanie km w żądanym położeniu przy użyciu klucza imbusowego. Regulację docisku jarzma kulistego odbywała się poprzez umieszczone na dole jarzma pokrętło. Obserwacja i celowanie odbywały się za pomocą celownika przeziernikowego poprzez wykonany w tarczy dociskowej jarzma wziernik, osłonięty szkłem pancernym. Gdy karabin maszynowy nie był zamocowany w jarzmie, otwór na lufę zamykany był płytą pancerną o grubości 25 mm.